A u vra më 2 korrik ëndrra e pavarësisë

Aktualizuar më: Kjo faqe është vizituar:

A U VRA MË 2 KORRIK ËNDRRA E PAVARËSISË SË KOSOVËS?

Shkruan: Bajram MJEKU

Më 2 korrik të këtij viti, dhjetëra mijëra shqiptarë u tubuan në sheshin qendror "Nënë Tereza" në Prishtinë, as më shumë as më pak se për të kremtuar Ditën e Pavarësisë së Kosovës. Gazetarët shqiptarë, të cilët kohëve të fundit për më tepër po u ngjajnë gazetashitësve, në artikujt e tyre theksuan se "sot në Prishtinë u tubuan 'spontanisht' disa mijëra qyetarë..." Duke mos dashur që të merrem edhe më me paçavuret e gazetarëve tanë, vlenë të theksohet se një kremte e këtillë dhe madhështore si kjo e 2 Korrikut të këtij viti në Prishtinë është përjetuar nga gjyshërit tanë vetëm 56 vjet më parë, përkatësisht më 28 Nëntor të vitit 1943 në Prizren, kur mijëra shqiptarë festuan Ditën e Flamurit nën patronatin e ushtrisë gjermane, njësoj si këtë vit nën patronatin e forcave të Aleancës Veriatlantike.

Sado që gëzimi para 56 vjetëve qe i shkurtër dhe zgjati vetëm në "tri ditë Shqipni", ky i fundit jo vetëm që qe shumë i shkurtër, por fatkeqësisht edhe shumë tragjik. Kështu, vetëm pak orë pas fillimit të kremtes së Pavarësisë së Kosovës nga ana e mijëra shqiptarëve liridashës, forcat britanike vranë dy dhe plagosën tre ushtarë të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës. A thua njëmend këto vrasje ndodhën rastësisht, për çka dy ditë më vonë komandanti britanik i kërkoi ndjesë një komandanti të UÇK-së?! Cili ishte reagimi i lidershipit shqiptar në Kosovë për vrasjen e dy dhe plagosjen e tre ushtarëve shqiptarë? Apo edhe më keq, mos pikërisht më 2 korrik të këtij viti u vra "ëndrra e pavarësisë" së Kosovës, të cilën e pat theksuar kohë më parë sekretarja e shtetit amerikan, Medlin Olbrajt dhe më pas e pat përsëritur disa herë edhe zëdhënësi i Kongresit amerikan, Xheims Rubin.

Sidoqoftë, kjo dhe shumë çështje të tjera në Kosovë mbetet të shihen në të ardhmen, apo nuk do të ndriçohen kurrë, pasi në Kosovë, Akademia e Shkencave dhe Arteve të Kosovës, qindra punëtorë shkencorë të Universitetit të Prishtinës dhe po aq intelektual shqiptarë igurojnë vetëm në letër.

Po këtë ditë, më 2 korrik pra, liderët shqiptarë bën edhe një gaf tjetër, i cili zor se do t'u falet. Ata u takuan me kriminelët e drejtpërdrejtë dhe nxitësit e luftës në Kosovë, si Momçillo Trajkoviç, Dushan Ristiç dhe me arkitektin, frymëzuesin dhe rrënuesin e gjithçkaje që ishte dhe është shqiptare në Kosovë, At Artemien. Duke ndodhur ngjarjet në këtë kontekst, atëherë shtrohet një seri pyetjesh të tjera: Pse liderët shqiptarë të takohen me përfaqësuesit e minoritetit serb, i cili nuk përbëhet hiç më tepër se 5 për qind? Pse të zbritet niveli i bisedimeve në relacionin Prishtinë-Prishtinë, derisa është dashur të jetë nivel bisedimesh shtetërore në relacionin Prishtinë-Beograd dhe fundja pse të mos shtyhet ky takim për një afat të pacaktuar, derisa ende në Kosovë janë qindra kufoma të pavarrosura dhe të masakruara nga kriminelët serbë, derisa mijëra viktimave të varrosura ende nuk ua kemi vënë mbi varre as lulet e para? Pyetjet e këtilla, të cilat ditët e fundit po i përshpërisin mijëra shqiptarë, do të formuloheshin me një pyetje të madhe: A thua mos pikërisht nga 2 korriku i këtij viti, kriminelët serbë jo të pakët në numër dhe që ende vërtiten anekënd Kosovës, kanë filluar ta ndjejnë veten të lirë?! Edhe kjo mbetet të shihet, por a thua nga kush?! Liderët shqiptarë, do të arsyetohen se takimi me kriminelët, pardon përfaqësuesit serbë ishte çështje e imponuar nga faktori ndërkombëtar, veçse jam shumë i sigurtë se po të shtroheshin pyetjet e lartëshënuara para faktorit ndërkombëtar, sigurisht që ky i fundit jo vetëm që një takim të këtillë do ta anulonte, por edhe do të stepej...